chamfers بازار میلیون اخبار اقتصادی و بازرگانی

chamfers: بازار میلیون اخبار اقتصادی و بازرگانی

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری جهت هر‌نقش از صفر‌شروع می‌کنم / فرهاد آئیش

کمتر بازیگری را می‌شناسیم که در کارنامه‌‌اش به اندازه فرهاد آئیش تنوع نقش وجود داشته باشد؛ خواننده لس‌آنجلسی، یک روحانی، قاضی و حتی قاتل زنجیره‌ای! و آئیش در ای

جهت هر‌نقش از صفر‌شروع می‌کنم / فرهاد آئیش

فرهاد آئیش: جهت هر نقش از صفر شروع می کنم

عبارات مهم : دیوار

کمتر بازیگری را می شناسیم که در کارنامه اش به اندازه فرهاد آئیش تنوع نقش وجود داشته باشد؛ خواننده لس آنجلسی، یک روحانی، قاضی و حتی قاتل زنجیره ای! و آئیش در ایفای تمامی این نقش های متنوع و متضاد، موفق بوده هست. .

به گزارش جام جم آنلاین، آخرین بار او را در سریال «دیوار به دیوار» در نقش سرهنگ دلپاک دیدیم و سال ۱۳۹۳ در سریال «پرده نشین» در نقش حاج آقا شهیدی ظاهر شده است بود. تابستان سال گذشته درحالی نقش مصدق را در نمایش «راپورت های شبانه دکتر مصدق» بازی کرد که چندی پیش از آن جهت مدتی طولانی در نقش سقراط روی صحنه رفته بود.

جهت هر‌نقش از صفر‌شروع می‌کنم / فرهاد آئیش

برای گفت وگو با این بازیگر کارکشته همین کارنامه پربار کافی هست، ولی به بهانه سریال «دیوار به دیوار» و نقش سرهنگ دلپاک و البته حضور همیشگی اش در تلویزیون با او گفت وگویی داشته ایم که خواندنی است:

شما سه نقش متفاوت جهت سامان مقدم بازی کرده اید؛ یک خواننده لس آنجلسی در فیلم «مکس»، یک سرایدار در سریال «شمس العماره» و یک سرهنگ بازنشسته در «دیوار به دیوار». چه اتفاقی رخ می دهد که یک کارگردان شما را جهت همه این نقش های متفاوت گزینش می کند؟

مجموعه ای از عوامل دست به دست هم می دهد که یک نقش متفاوت خلق شود. به عنوان نمونه کارگردانی مانند سامان مقدم ضمن این که از کلیشه ها نمی ترسد و به شکل غلوآمیز از آنها نمی گریزد، بسیار طبیعی و درونی کلیشه ها را می شکند. در فیلم مکس از همان ابتدا و قبل از شروع تصویربرداری با بحث و گفت وگوی بسیار این شخصیت را به یک انسان منحصر به فرد تبدیل کردیم. درواقع آنچه نویسنده نوشته بود و نگاه کارگردان و بازی من، کاراکتر را به وجود آورد.

کمتر بازیگری را می‌شناسیم که در کارنامه‌‌اش به اندازه فرهاد آئیش تنوع نقش وجود داشته باشد؛ خواننده لس‌آنجلسی، یک روحانی، قاضی و حتی قاتل زنجیره‌ای! و آئیش در ای

در سریال «شمس العماره» قرار بود نقش دیگری به من سپرده شود! نقش دایی خانواده که از فرنگ برگشته بود، ولی کارگردان عوض شد و هنگامی که قرار شد سامان مقدم این سریال را کارگردانی کند باز هم جهت بازی در این سریال دعوت شدم، ولی این بار جهت نقش آبدارچی و سرایدار خانه.

بعد از «مکس» و چند نقش دیگر که همه آدم هایی از خارج برگشته بودند، بازی در شمس العماره می توانست مخرب باشد و دوست نداشتم این اتفاق بیفتد. هنگامی که سامان از من جهت بازی در این سریال دعوت کرد، فکر کردم باز هم می خواهد همان نقش دایی را بازی کنم و خودم را آماده کرده بودم که از او خواهش کنم مرا جهت نقش سرایدار ساختمان گزینش کند. قبل از این که درخواستم را بگویم، سامان گفت که مرا جهت نقش سرایدار می خواهد و همان لحظه بود که فهمیدم این جوان چقدر ذکاوت دارد.

به نظر من کارگردانی در وجود سامان مقدم نهادینه است و اگرچه آگاهانه گزینش می کند، ولی ضمیر و درونش او را جلو می برد. جهت همین در شرایط بحرانی معمولا تصمیم درست می گیرد و اکثر بازیگران این پروژه و کسانی که در گذشته با سامان کار کرده اند، اطمینان خاصی به او دارند.

جهت هر‌نقش از صفر‌شروع می‌کنم / فرهاد آئیش

به نظرم تنوع کارهای شما ارتباطی به سامان مقدم یا هیچ کارگردان دیگری ندارد. شما نقش های زیادی جهت کارگردان های متفاوت بازی کرده اید که هیچ شباهتی به هم ندارند؛ از خواننده و روحانی تا سقراط و مصدق! این تنوع بیش از هر چیز فقط می تواند به شخص شما و رد و قبول نقش ها به وسیله خودتان ارتباط داشته باشد!

اگر در ابتدای مصاحبه گفتم که هر نقش، نتیجه متن و کارگردانی خوب هست؛ از روی تعارف یا افتادگی خودم را از بین بردن نکردم بلکه به نقش نویسنده ها و کارگردان ها اشاره کردم چون باید از آنها در دنیای مطبوعات تقدیر کنم. باید از سامان و دیگر کارگردان ها مثل کیانوش عیاری که حس غریبی در کارکردن با ایشان تجربه کردم، قدردانی کنم!

کمتر بازیگری را می‌شناسیم که در کارنامه‌‌اش به اندازه فرهاد آئیش تنوع نقش وجود داشته باشد؛ خواننده لس‌آنجلسی، یک روحانی، قاضی و حتی قاتل زنجیره‌ای! و آئیش در ای

اما شما حق دارید و جهت من از ابتدای کارم این اهمیت وجود داشته که خودم را به چالش بکشم و بازیگری برایم یک حرفه نباشد. هنوز که هنوز است خودم را یک آماتور می دانم؛ نه به عنوان کسی که ضعیف هست، بلکه به عنوان کسی که در حال کشف و شهود است و هنوز هنگامی که کاری شروع می شود، دوباره از صفر شروع می کند.

وقتی می گویید بازیگری حرفه شما نیست دقیقا منظورتان چیست؟

من هیچ وقت بازیگر تکنیکی نشدم. هر لحظه در شروع هر پروژه ای به نقطه اول برگشته ام. ژان لوک گدار می گوید: هنرمند باید هر بار به صفر برگردد و از صفر شروع کند. در عرفان ایرانی و به نقل از عطار داریم که باید به فقر برسیم! این به نوعی از خود رد شدن است و همین است که بازیگری را تبدیل به یک طریقت می کند. بازیگری و البته نویسندگی جهت من به این جهت اهمیت دارد که از طریق آن خودم را می شناسم و رشد می کنم.

جهت هر‌نقش از صفر‌شروع می‌کنم / فرهاد آئیش

معتقدم به عنوان یک انسان خیلی به درون خودم دسترسی ندارم و شاید افراد دور و برم را بهتر می توانم بشناسم تا خودم را؛ به همین باعث هر لحظه به نوعی گمگشته بوده و هستم. فقط هنگامی که دارم نقش بازی می کنم پایم روی زمین است و می فهمم چه کسی هستم.

بازیگری جهت من به این معناست که هر از چند گاهی از دفتری به من زنگ می زنند و شخصیتی را به من معرفی می کنند که اگر بپذیرم آن شخصیت را بازی کنم، از همان لحظه می دانم چه کسی هستم! به عنوان نمونه سقراط، مصدق، مکس، سرهنگ دلپاک یا یک روحانی.

با نگاهی که شما به بازیگری دارید، نقشی بسادگی سرهنگ دلپاک خیلی کوچک نیست؟ اصلا این نقش چه جست وجو و چالشی جهت شما ایجاد می کند؟

سرهنگ خیلی منحصر به فرد نیست و تا حدی می توان گفت کلیشه ای هست، ولی نیاز متن این بود که سرهنگ دلپاک یک آدم معمولی باشد و ضرورتی نداشت که از نظر شخصیت پردازی، خودمان را خیلی به چالش بکشیم. زیاد حضور شیرین، مهربان و با اخلاق اوست که در این قصه اهمیت پیدا می کند.

با این همه اگر سامان مقدم و آقای رحیمی تهیه کننده سریال نبودند به سرهنگ دلپاک نه می گفتم. دوستی ارزش دارد و من هنگامی که یک گروه خوب را می بینم که تلاش می کند یک اثر خوب بسازد، نباید چشم هایم را ببندم و چیزهایی را که می تواند به لحاظ معنوی و روانی و مادی به نفعمان باشد نبینم. من خیلی آرزوی بزرگ گرا نیستم و این نقش را با شور و هیجان هم گزینش نکرده ام ولی از نظر عاطفی نیاز داشتم این کار را انجام بدهم؛ زیاد از هر چیز به خاطر خود گروه.

در تمام نقش هایی که بازی کرده اید، مثل حاج آقا شهیدی در سریال «پرده نشین» و حتی سرهنگ دلپاک با آن ضرب المثل هایش، نوعی روشن بینی دیده می شود. به نظر می رسد شخصیت هایی که شما بازی می کنید، جایی و هر کدام به شکلی، از دایره دنیا بینی خود و آدم های شبیه به خودشان حتی به اندازه یک قدم عبور می کنند! این رنگی است که از نگاه من، فرهاد آئیش به نقش ها می زند. این برداشت من است یا با آن موافق هستید؟

بله این شاخصه جهت من در همه نقش ها اهمیت دارد و دوم، سادگی نقش هایی که بازی می کنم. من آدم راحت ای هستم البته نه به معنای والا بودن؛ نوعی سادگی گاهی توام با حماقت در من هست. این سادگی از دوران کودکی به صورت ژنتیکی در من وجود داشته و گاهی حتی مرا به کم هوش بودن و حماقت نزدیک می کند. گاهی در اوج این سادگی به پیچیدگی و نوعی شعور می رسم. چنین چیزی در ادبیات کهن خودمان وجود دارد؛ انواع رندها که یکی از آنها رند راحت است که از فرط سادگی، پیچیده به نظر می رسد.

این بخش شخصیت من با تاکید و تکیه خودم رشد کرده هست، چون هر انسانی دوگانگی هایی دارد. من متضاد سادگی یعنی نوعی حقه بازی و زرنگی را در وجودم داشتم که در دوره جوانی نیرومند بود و می توانست زمینه خلاف کاری را در من ایجاد کند.

من آن را دوست نداشتم و کاملا آگاهانه می خواستم از این بخش شخصیتم دور بشوم. در ابتدا به صورت ناخودآگاه و حالا به نوعی تقریبا آگاهانه، نقش هایم را به طرف آدم های راحت می برم چون احساس آرامش می کنم. حتی نقش قاتل زنجیره ای «شب های تهران» را پاک و راحت در نظر گرفتم و او را بازی کردم، درحالی که شنیع ترین نوع بشر محسوب می شد.

با این حساب از بازی در نقش سقراط باید حسابی لذت برده باشید!

بله دقیقا همین طور هست. سقراط در عین هوش و ذکاوت بسیار راحت بود. جهت همین با این نقش خیلی می توانستم همذات پنداری کنم. من خودم خیلی به سقراط شباهت دارم. شما می توانستید با من به عنوان سقراط مصاحبه کنید و من همه سوالات را طوری پاسخ بدهم که ده ها فیلسوف آنها را بررسی کنند و مطمئن شوند که جواب ها را خود سقراط داده است! چون خیلی خوب درکش می کنم و او را آشنا ام.

واژه های کلیدی: دیوار | سریال | بازیگری | کارگردان | کارگردانی | سامان مقدم | اخبار فرهنگی و هنری


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs